Περιεχόμενα:
1. Εισαγωγή
2. Εφαρμοσμένη Διατροφή
3. Ανάγκες Προβάτου και Αίγας σε θρεπτικές Ουσίες
4. Φυσιολογικά χαρακτηριστικά Αιγοπροβάτων
5. Σημασία της σωστής Διατροφή προβάτων και Αιγών
6. Η αξία της χλόης της βοσκής
7. Κατάλληλες τροφές για αιγοπρόβατα
8. Τα κυριότερα αυτοφυή κτηνοτροφικά φυτά
9. Στάδια του Παραγωγικού κύκλου των αιγοπροβάτων που απαιτείται συμπληρωματική
ζωοτροφή.
10. Προετοιμασία που πρέπει να γίνεται στις ζωοτροφές πριν δοθούν στα ζώα
11. Ανάγκες Αιγοπροβάτων σε νερό.
12. Ελεγχόμενη διατροφή και ελεύθερη βόσκηση.
13. Σημαντικές επισημάνσεις σε σχέση με την διατροφή των αιγοπροβάτων

Περιεχόμενα:
1. Γενικά- Εισαγωγή στη Σημασία της Βιοποικιλότητας στους Ελαιώνες
1.1. Προστασία Ενδιαιτημάτων της Άγριας Πανίδας
1.2. Σημασία της Βιοποικιλότητας στην Ελαιοκαλλιέργεια
2. Αναγνώριση Περιοχών Οικολογικής Εστίας στον Ελαιώνα
2.1. Ορισμός και Σκοπός των Περιοχών Οικολογικής Εστίασης (ΠΟΕ)
2.2. Τύποι περιοχών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ΠΟΕ
2.3. Πως οι ΠΟΕ υποστηρίζουν την τοπική Πανίδα και Χλωρίδα
3. Πρακτικές για τη Διατήρηση και Ενίσχυση της Βιοποικιλότητας στον Ελαιώνα
3.1. Δημιουργία Φυσικών Φρακτών και θάμνων
3.2. Σπορά φυτών κάλυψης
3.3. Διατήρηση μικρών λωρίδων Φυτικής Κάλυψης
3.4. Ορθολογική χρήση Φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων
4. Οφέλη των Ζωνών Οικολογικής Εστίασης (ΖΟΕ) για τη Βιοποικιλότητα και την Παραγωγικότητα
4.1. Πως οι ΖΟΕ βελτιώνουν την Βιοποικιλότητα
4.2. Πως οι ΖΟΕ βελτιώνουν την γονιμότητα και την δομή του εδάφους.
4.3. Πως οι ΖΟΕ μειώνουν την ανάγκη χρήσης Χημικών Λιπασμάτων και Φυτοφαρμάκων.
5. Τεχνικές για την Ανάπτυξη και Συντήρηση Περιοχών Οικολογικής Εστίασης
5.1. Γεωργία Ακριβείας
5.2. Καταγραφή και παρακολούθηση Βιοποικιλότητας
5.3. Αναγκαίες συνεργασίες με φορείς και ιδρύματα
6. Παραδείγματα Καλών Πρακτικών από Άλλες Ελαιοκαλλιέργειες
7. Οικονομικά και Κοινωνικά Οφέλη της Βιοποικιλότητας στον Ελαιώνα
7.1. Αύξηση αξίας παραγόμενου λαδιού
7.2. Ενισχύσεις πρασινίσματος
7.3. Κοινωνικά οφέλη & προώθηση Περιβαλλοντικής Συνείδησης.
8. Προκλήσεις και Περιορισμοί στην Εφαρμογή Ζωνών Οικολογικής Εστίασης
8.1. Δυσκολίες στην εύρεση του χώρου εφαρμογής
8.2. Αρχικά κόστη και απαιτήσεις συντήρησης
8.3. Εκπαίδευση και ενημέρωση των παραγωγών.
9. Συμπεράσματα
10. Συμπληρωματικά εγχειρίδια της ΣΥΠΑ

Περιεχόμενα:

1. Υγιεινή κατά το Άρμεγμα
1.1 Διαδικασία σωστού αρμέγματος
1.2 Προϋποθέσεις για σωστό άρμεγμα
1.3 Τυπικές διαδικασίες αρμέγματος
2. Διαχείριση του γάλακτος μετά το άρμεγμα και ως την παράδοση
2.1 Γενικές πληροφορίες
2.2 Βασικές αρχές που πρέπει να τηρούνται
2.3 Συλογή και διατήρηση του γάλατος στις εγκαταστάσεις της εκτροφής
3. Μαστίτιδες Αιγοπροβάτων
3.1 Γενικές πληροφορίες
3.2 Είδη Μαστίτιδας – Ένταση
3.3 Λοιμώδης Αγαλαξία των Αιγοπροβάτων.
4. Συμπεράσματα

Η χρήση φυτοφαρμάκων, αν και βοηθά στον έλεγχο των παρασίτων και των ασθενειών στις καλλιέργειες, ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων, το περιβάλλον και την βιοποικιλότητα. Σήμερα πρωταρχικός στόχος είναι η ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων, αφού παρέχει προστασία τόσο στο χρήστη γεωργό όσο και στον καταναλωτή και στο περιβάλλον. Βοηθά στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων που είναι χρήσιμα στη γεωργία και όχι μόνο. Τα υψηλής ποιότητας παραγόμενα προϊόντα με ήπιες καλλιεργητικές μεθόδους παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον είναι σήμερα περιζήτητα στην αγορά, γιατί είναι ασφαλή και υγιεινά και προτιμώνται από τον καταναλωτή.

Είναι γνωστό ότι τόσο το κόστος της διατροφής όσο και η σημασία της καθορίζουν την οικονομική βιωσιμότητα της εκτροφής τίθεται λοιπόν το ερώτημα για τον παραγωγό πότε, πόσο και τι θα ταΐσει συμπληρωματικά το κοπάδι του, ώστε μαζί με την τροφή της βοσκής να εξασφαλίσει ένα κανονικό σιτηρέσιο, δηλ. σωστή διατροφή τόσο τεχνικά όσο και οικονομικά.
Η διατροφή των αιγοπροβάτων βασιζόταν παλαιότερα αποκλειστικά στη βοσκή, που ακόμα και σήμερα είναι πλούσια και επαρκής στις οικόσιτες εκτροφές, αλλά φτωχή και ελλιπής στα κοπαδιάρικα ζώα τις περισσότερες εποχές του χρόνου. Το γεγονός αυτό είναι αποτέλεσμα της αύξησης του αριθμού των εκτρεφόμενων ζώων και της σταδιακής υποβάθμισης των βοσκοτόπων, κυρίως από σφάλματα στον τρόπο βόσκησης τους. Επομένως, ο αιγοπροβατοτρόφος θα πρέπει να ασχολείται συστηματικά με τη διατροφή του κοπαδιού του προκειμένου να έχει ένα υγιές και παραγωγικό κοπάδι.
Αρχικά γίνεται αναφορά στις έννοιες και ορισμούς που χρησιμοποιούνται στη διατροφή, ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να ανατρέχει και να μαθαίνει το νόημα και τη σημασία λέξεων και ορολογιών που πιθανόν να του είναι άγνωστες.
Στη συνέχεια γίνεται αναφορά σε καθαρά τεχνικής φύσεως θέματα, που αφορούν τη διατροφή και τη βιολογία του προβάτου και της αίγας, τα οποία είναι απαραίτητο να γνωρίζει ο κτηνοτρόφος, για την εφαρμογή σωστού προγράμματος διατροφής.
Τέλος, γίνεται αναφορά στο περιβάλλον εκτροφής και στις συνθήκες που επιδρούν μόνιμα (περιβαλλοντικές) στην εκτροφή των αιγοπροπροβάτων